Wie ben ik?

Filosofie van binnen uit..

Jarenlang werkte ik in de kunst- en cultuursector. Als theatertechnica, festivalproducent en initiator van projecten. Met theatergroepen en bandjes reisde ik stad en land af en realiseerde ik diverse projecten op onverwachte locaties.

Heerlijk was het om met makers, opdrachtgevers en andere creatieven te werken, te sparren en mooie films, voorstellingen en optredens te zien. En toen kwam ineens de crisis. Niet één, maar meerdere grepen in verschillende facetten van mijn leven in. Ik kreeg het gevoel wakker te worden en gedwongen werd eindelijk eens echt goed na te denken. Alsof ik door bepaalde gebeurtenissen in hoog tempo de Grot van Plato uit werd geduwd en plots een andere wereld begon waar te nemen.
Met name de filosofie leerde mij waarop ik die wereld opnieuw kon waarnemen. Om daarna die nieuwe situatie op een creatieve manier naar mijn hand te zetten. Leren omgaan met (plotselinge) veranderingen dus.
Vandaar dat dat ook op de homepage staat.

Vragen stellen schept duidelijkheid in de chaos

Ik begon namelijk vragen te stellen, vanzelf. Min of meer van filosofische aard. Want antwoorden krijg je toch niet op de meeste levensvragen. Laat staan kant en klare oplossingen. Leren leven met de vraag dus. Daar wilde ik meer mee doen. De moeder van het denken en vragen stellen is natuurlijk de filosofie. Zo ben ik uitgekomen bij de beroepsopleiding tot ‘Filosofisch Prakticus’ (een opleiding tot filosofisch consulent) en later de beroepsopleiding ‘Filosoferen met kinderen en jongeren’. Beide aan de Internationale School voor Wijsbegeerte’.
Want, zo dacht ik: ‘Deze vaardigheid is zo belangrijk om je al vroeg aan te leren. Van kinds af aan, vanaf de basisschool’.

Onafhankelijk je eigen regie voeren

Zodat kinderen niet alles maar slikken en wat er gezegd en geschreven wordt op bijvoorbeeld allerlei social-media kanalen, niet zomaar voor waar aannemen. Dat ze meer ‘Is dat zo?’-vragen gaan stellen. En zo onafhankelijk denkende burgers kunnen worden. Zeker in deze tijd waar feiten of gebeurtenissen door sommigen nogal eens verdraaid worden tot ‘alternative facts’.
Of nog erger ontkend en zelfs niet erkend worden, is het een uitdaging jouw waarheid te vinden en daarvoor te staan.
Stel jezelf en de ander dus vragen en begin met nadenken. Alleen al de vraag: ‘Is dat zo?’ kan een ander licht schijnen op een kwestie of vraag. Bovendien houd jij zelf meer de regie in eigen hand of zorg je dat je deze weer (deels) krijgt.

Kritisch en creatief denken begint wat mij betreft dus met vragen stellen door te filosoferen met kinderen.
Bovendien is filosoferen niet alleen leerzaam, maar vooral ook erg leuk om te doen! Je hebt er alleen je eigen denkhoofd voor nodig en geen kennis uit een boekje. Door samen na te denken over vragen als: Kan muziek nat worden?, Wat is vriendschap? of ‘Kan je gelukkig zijn als je niet weet wat het betekent?’ kom je door elkaar verder in je eigen denken.

Filosofie van binnen naar buiten

En zo streef ik er naar de filosofie met mijn creatieve achtergrond praktisch te maken en handen en voeten te geven in het dagelijks leven. Niet alleen in de klas. Maar ook buiten de spreekwoordelijke ‘vier muren’. Overal toepasbaar, ook op ongebruikelijke plekken. Guerilla Bildung noem ik dat. Zodat je overal, even terloops, aan het denken wordt gezet. En er hopelijk toch een klein ‘vraagtekenzaadje’ wordt gepland.

Ben jij nu ook geprikkeld om te gaan filosoferen met kinderen? En wil je kennis maken met mij? Neem dan contact met mij op. Of kijk op deze website die gaandeweg meer gevuld zal worden met, hopelijk voor jou, interessante content.

Voor mijn opleiding en andere ervaring: http://www.linkedin.com/in/viviennejanssen

Ik wens je veel plezier in het filosoferen met kinderen.

Vivienne Janssen